آرمان شهر

کاش زبانم گویای حرف دلم بود و کاش قلمم گویای هدفم بود، کاش پاکی مریم در وجودم تبلوری داشت و کاش صبر یعقوب مکمل اعمالم می شد و کاش استقامت سمیه سرمشق مبارزه ام بود و کاش امانتداری محمد (ص) الگویی برای نگهداری رازهایم بود و کاش بازوان ستبر علی (ع) قوت بازوانم می شد تا به فرق هر ظالم بکوبم و کاش همه این کاش ها برداشته می شد و همه در وجودم به حقیقت می پیوست.

——————————————

تکه ای از کتاب «نامه های فهیمه» که پشت جلد نوشته شده و خیلی دوستش دارم و هربار میخوام کتاب رو بخونم اول این پشت جلد رو میخونم…

«وَالّذين يَرمُون المحْصنات ثمّ لم يَأتوا باربَعَةِ شهداءَ فاجلدوهم ثمانينَ جَلْدةً و لا تقبَلُوا لَهُمْ شهادَةً ابدا و اولئك هُمُ الفاسِقُون»
و كساني كه به زنان پاكدامن تهمت مي زنند، سپس چهار شاهد (در نزد قاضي) براي مدّعاي خود نمي آورند، آنها را هشتاد تازيانه بزنيد، و گواهيشان را هرگز نپذيريد، و آنها همان فاسقانند.

اين آيه بيانگر این است كه اگر انسان به زن پاكدامن نسبت نارواي ناموسي بدهد، هرچند راست بگويد، بايد چهار شاهد اقامه كند وگرنه به عنوان مجرم، بايد هشتاد تازيانه بخورد، اين حدّ همان است كه در فقه اسلامي به «حد قذف» معروف است كه شامل نسبت زنا و لواط مي شود كه اگر كسي مرتكب آن شد، بايد هشتاد تازيانه به عنوان حد قذف بر او جاري ساخت، و اگر اين تهمت چهار بار تكرار گردد، و پس از هر بار، حد بر او جاري شود، پس از چهار بار، حكم او اعدام است.

گواهي به دروغ مصاديق ديگري نيز دارد مانند بعضي از فحش ها، از قبيل اينكه شخصي به شخص ديگر بگويد تو ولد زنا يا ولد حرام، يا ولد حيض هستي كه چنين تهمت هايي از گناهان كبيره است و در صورت اثبات در نزد قاضي، گوينده آن به حكم قاضي، تعزير و تأديب مي شود.

براي تكميل اين بحث نظر شما را به ماجراي آموزنده زير جلب مي كنم:
امام صادق(ع) دوستي داشت كه از او جدا نمي شد، روزي به يكي از غلامان امام صادق(ع) كه از اهالي هند بود گفت: «اي زنازاده كجا بودي؟» امام صادق(ع) از اين بدزباني او به قدري ناراحت شد كه دستش را محكم بر پيشاني اش زد و فرمود: «سبحان اللّه! آيا نسبت زنا به مادرش دادي؟ من فكر مي كردم تقواداري، اكنون دانستم كه بي تقوا هستي.»

او عرض كرد: «قربانت گردم، مادر اين غلام اهل سِنْد (از ايالت هاي هند) است. او مشرك بود و در حال شرك اين غلام را به دنيا آورده، بنابراين غلام زنازاده است.» امام صادق(ع) فرمود: «آيا نمي داني كه هر ملّتي نزد خود قانون ازدواجي دارد؟! از من دورشو كه ديگر تو را نبينم.» آن شخص بدزبان رفت و امام تا آخر عمر، ديگر او را نپذيرفت.

———————————————

این را نوشتم برای همه آنانی که هنوز به مسلمانی معتقدند، برای آنانی که این روزها حرام زاده و این قبیل کلمات نقل دهانشان شده، برای آنانی که یادشان رفته است آداب مسلمانی را…

دلم می گیرد وقتی توی بچه مسمان، تویی که ادعای بچه مسلمانی داری، این کلمات را به راحتی به زبان می آوری و وقتی به تو معترض می شوم توجیه میکنی، توجیهی به غایت مسخره. آنقدر که ترجیح می دهم ادامه ندهم و سکوت کنم و این ها را از اسلامی که دارد خاک می خورد برایت اینجا بنویسم و خواهش کنم که بخوانی بلکه یادت بیاید صراط مستقیم را…

منبع: سایت تبیان