آرمان شهر

صدای بلندشان نگاه همه را به سمتشان بر میگرداند؛ مرد با چهره ای به شدت عصبانی به زن نزدیک میشود و حرف زدنش کم از فریاد زدن ندارد، زن نیز تقریبا مقابله به مثل می کند. ولی با دیدن حالت مرد که کم مانده است دستش را بلند کند و … میشود ضعف را در چهره زن دید که با این حرف ها به خیال خود دارد آخرین تلاشش را برای غالب شدن می کند، شاید تلاشی مذبوحانه…

از دیدن حالت مرد میترسم و حالم بد می شود، چشم هایم را می بندم و سعی می کنم گوش هایم را بگیرم تا کلماتی که بینشان رد و بدل می شود را نشنوم. خدا رو شکر راننده به کمکم می آید و با حرکت ماشین و دور شدن از زن و شوهر چشم هایم را باز می کنم. چهره ام بی اختیار درهم رفته است. جملات یکی پس از دیگری از ذهنم می گذرد:
- از دیدن دعوای زن و شوهرها در خیابان حالم بد می شود،
- از دیدن بد دهنی یک مرد یا زن احساس خفگی می کنم،
- وقتی مردی را می بینم که خون جلوی چشمانش را گرفته و به سمت زنش حمله ور می شود حتی صفت حیوان را هم نمی توانم به او بدهم، دلم به حال حیوان هم می سوزد…
از فرط نفرت نمی توانم جملات را ادامه بدهم و فقط دندان هایم را به هم می فشارم تا شاید کمی از این نفرت کاسته شود.

——————————————————-

با خودم فکر می کنم قطعا یکی از مهم ترین ویژگی های یک همسر مناسب خوش خلقی، مودب بودن و توانایی او در کنترل خشم باشد.